తమిళనాడులోని విరుదునగర్ జిల్లాలో, మధురై నగరానికి సుమారు 80 కిలోమీటర్ల దూరంలో వెలసిన శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ దివ్యదేశం వైష్ణవ సంప్రదాయంలో అత్యంత పవిత్రమైన 108 దివ్యదేశాలలో ఒకటిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. భక్తి, ప్రేమ, శరణాగతి, దైవానుగ్రహాలకు సజీవ సాక్ష్యంగా నిలిచిన ఈ క్షేత్రం, గోదాదేవి అవతారభూమిగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా కోట్లాది మంది భక్తుల హృదయాల్లో ప్రత్యేక స్థానం సంపాదించింది.
ఆకాశాన్ని తాకే రాజగోపురం, వేల సంవత్సరాల చరిత్ర, దివ్యమైన స్థలపురాణాలు, ఆండాళ్ అమ్మవారి అపూర్వ భక్తి గాథ, వటపత్రశాయి పెరుమాళ్ యొక్క అరుదైన దర్శనం—ఇవన్నీ కలిపి శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ను ఒక ఆధ్యాత్మిక మహానగరంగా తీర్చిదిద్దాయి.
వటపత్రశాయి పెరుమాళ్ – ప్రళయానంతర విశ్రాంతి తీసుకున్న శ్రీమన్నారాయణుడు
వటపత్రశాయి పెరుమాళ్ ఆలయం ఈ దివ్యక్షేత్రంలోని ప్రధాన ఆలయం.
పురాణాల ప్రకారం, కాలనేమి అనే రాక్షసుడిని సంహరించిన అనంతరం శ్రీమహావిష్ణువు ఈ ప్రాంతంలో విశ్రాంతి తీసుకున్నారని చెబుతారు. అందువల్ల స్వామివారు ఇక్కడ "వటపత్రశాయి" రూపంలో కొలువై ఉన్నారు.
సాధారణంగా వటపత్రశాయి అంటే ప్రళయకాలంలో మర్రి ఆకుపై తేలియాడే బాలకృష్ణుని రూపం గుర్తుకు వస్తుంది. అయితే శ్రీవిల్లిపుత్తూరులో దర్శనమిచ్చే రూపం అత్యంత విశిష్టమైనది. ఇక్కడ స్వామివారు ఆదిశేషునిపై శయనిస్తూ, శ్రీదేవి మరియు భూదేవి సమేతంగా భక్తులకు దర్శనమిస్తారు.
స్వామివారి పాదాల చెంత భృగు మహర్షి మరియు మార్కండేయ మహర్షి దర్శనమివ్వడం ఈ క్షేత్రానికి మరింత ఆధ్యాత్మిక గౌరవాన్ని తెచ్చిపెట్టింది.
గర్భగుడిలో స్వామివారి శయనభంగిమను దర్శించిన భక్తులకు కాలమే ఆగిపోయిన అనుభూతి కలుగుతుందని అంటారు.
తమిళనాడు రాష్ట్ర చిహ్నంగా నిలిచిన రాజగోపురం
శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ ఆలయ రాజగోపురం దక్షిణ భారత ఆలయ నిర్మాణ కళకు ఒక అద్భుత ఉదాహరణ.
సుమారు 192 అడుగుల ఎత్తుతో 11 అంతస్తులుగా నిర్మించబడిన ఈ మహాగోపురం దూరం నుంచే భక్తులను ఆకర్షిస్తుంది. గోపురంపై చెక్కబడిన దేవతా శిల్పాలు, పురాణ ఘట్టాలు, సున్నితమైన కళాఖండాలు విజయనగర, పాండ్య, నాయకుల కాలం నాటి శిల్ప సంప్రదాయాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి.
ఈ గోపురం శిల్పసౌందర్యానికి ముగ్ధమైన తమిళనాడు ప్రభుత్వం దీనినే తన అధికారిక రాష్ట్ర చిహ్నంగా స్వీకరించడం ఈ ఆలయ వైభవానికి నిదర్శనం.
ఆండాళ్ అమ్మవారి అవతార రహస్యం
శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ పేరు వినగానే గుర్తుకు వచ్చేది ఆండాళ్.
వైష్ణవ సంప్రదాయంలో పన్నెండు ఆళ్వార్లలో ఏకైక మహిళా ఆళ్వార్ అయిన ఆండాళ్ అమ్మవారు ఈ క్షేత్రంలోనే అవతరించారు.
పెరియాళ్వార్ ప్రతిరోజూ స్వామివారికి పూలమాలలు తయారు చేసి సమర్పించేవారు. ఒక రోజు ఆలయ నందవనంలోని తులసి మొక్కల మధ్య ప్రకాశిస్తున్న ఒక దివ్య బాలికను కనుగొన్నారు. ఆమెను దైవప్రసాదంగా భావించి పెంచారు.
భూమాత అంశతో అవతరించిన ఆ బాలికకు "గోదా" అని పేరు పెట్టారు.
- "గో" అంటే భూమి
- "దా" అంటే ఇచ్చినది
అంటే భూమి ప్రసాదించిన దివ్యకన్య.
ఇప్పటికీ ఆ పవిత్ర నందవనాన్ని భక్తులు దర్శించవచ్చు.
సూడికొడుత్త నాచ్చియార్ – ముందుగా ధరించి సమర్పించిన పూలమాల
గోదాదేవి చిన్నప్పటి నుంచే శ్రీకృష్ణుడిని తన భర్తగా భావించేది.
విష్ణుచిత్తులు స్వామివారికి కట్టిన పూలమాలను గోదాదేవి ముందుగా ధరించి బావిలో తన ప్రతిబింబాన్ని చూసుకొని, తిరిగి మాలను యథాస్థానంలో ఉంచేది.
ఒకరోజు ఈ విషయం తెలిసిన విష్ణుచిత్తులు తీవ్రంగా బాధపడ్డారు. అయితే ఆ రాత్రి స్వామివారు స్వప్నంలో దర్శనమిచ్చి,
"గోదాదేవి ధరించిన మాలలోని ప్రేమ, భక్తి పరిమళమే నాకు ప్రియమైనది" అని అనుగ్రహించారని చెబుతారు.
అప్పటి నుంచి గోదాదేవికి తమిళంలో "సూడికొడుత్త నాచ్చియార్" అనే అపూర్వ బిరుదు లభించింది.
తిరుప్పావై – భక్తి సాహిత్యానికి అమూల్య రత్నం
ఆండాళ్ అమ్మవారి అచంచల భక్తి ఫలితంగా వెలువడిన తిరుప్పావై నేటికీ వైష్ణవ సంప్రదాయంలో అత్యంత పవిత్ర గ్రంథంగా పరిగణించబడుతోంది.
30 పాశురాలతో కూడిన తిరుప్పావైలో గోదాదేవి శ్రీకృష్ణునిపై ఉన్న ప్రేమ, భక్తి, శరణాగతి అద్భుతంగా ప్రతిఫలించాయి.
ధనుర్మాసం మొత్తం దక్షిణ భారతదేశంలోని వేలాది దేవాలయాల్లో తిరుప్పావై పారాయణం జరుగుతుంది.
రంగనాథునితో దివ్య వివాహం
గోదాదేవి జీవితంలోని పరమ ఘట్టం ఆమె దివ్య వివాహం.
ఆమె తన మనస్సులో ఎప్పుడూ శ్రీకృష్ణుడినే భర్తగా భావించింది. ఆమె భక్తికి ప్రసన్నుడైన శ్రీరంగం రంగనాథస్వామి ఆలయం నాథుడు ఆమెను తన దివ్య వధువుగా అంగీకరించాడని వైష్ణవ సంప్రదాయం వివరిస్తుంది.
వివాహానంతరం గోదాదేవి శ్రీరంగంలో స్వామివారి దివ్యమూర్తిలో లీనమైపోయిందని చెబుతారు. ఇది వైష్ణవ భక్తి చరిత్రలో అత్యంత పవిత్రమైన సంఘటనగా భావించబడుతుంది.
వివాహ ప్రాప్తి కోసం భక్తుల విశ్వాసం
ఆండాళ్ అమ్మవారు స్వయంగా శ్రీరంగనాథుడిని వరుడిగా పొందినందున, వివాహంలో ఆటంకాలు ఎదుర్కొంటున్న వారు ఇక్కడికి వచ్చి ప్రార్థిస్తే త్వరగా వివాహ యోగం కలుగుతుందని భక్తులు విశ్వసిస్తారు.
ప్రత్యేకంగా:
- ఆండాళ్ దర్శనం
- తిరుకళ్యాణ ఉత్సవ దర్శనం
- పూలమాల సమర్పణ
- తిరుప్పావై పారాయణం
చేస్తే శుభఫలితాలు కలుగుతాయని అంటారు.
"శ్రీవిల్లిపుత్తూర్" అనే పేరు ఎలా వచ్చింది?
స్థలపురాణం ప్రకారం "విల్లి" మరియు "పుట్టన్" అనే ఇద్దరు సోదరులు ఈ ప్రాంతంలో నివసించేవారు.
ఒకసారి వేటకు వెళ్లిన పుట్టన్ మరణించగా, శ్రీమన్నారాయణుడు కరుణించి అతనికి ప్రాణం పోశాడని చెబుతారు. అనంతరం విల్లికి దర్శనమిచ్చి ఈ ప్రాంతాన్ని పవిత్రక్షేత్రంగా తీర్చిదిద్దమని ఆదేశించాడు.
అందువల్ల:
- విల్లి + పుట్టన్ = విల్లిపుత్తూర్
- శ్రీమహాలక్ష్మి నివాసం కారణంగా = శ్రీవిల్లిపుత్తూర్
అనే పేరు స్థిరపడింది.
దర్శనానికి వచ్చే ప్రతి భక్తుడు పొందేది ఏమిటి?
శ్రీవిల్లిపుత్తూర్కు వచ్చిన భక్తుడు కేవలం ఒక ఆలయాన్ని మాత్రమే దర్శించడు.
అతను:
- ఆండాళ్ భక్తిని అనుభవిస్తాడు.
- వైష్ణవ సంప్రదాయం వైభవాన్ని చూస్తాడు.
- తిరుప్పావై ఆధ్యాత్మిక సారాన్ని గ్రహిస్తాడు.
- వటపత్రశాయి పెరుమాళ్ దివ్య కటాక్షాన్ని పొందుతాడు.
- శతాబ్దాల చరిత్రను, శిల్పకళను ఆస్వాదిస్తాడు.
