భగవంతుడిని మనసారా స్మరిస్తూ “అన్యదా శరణం నాస్తి, త్వమేవ శరణం మమ” అని మనల్ని మనం ఆయనకు అర్పించుకోవడమే నిజమైన భక్తి. ఏమీ ఆశించకుండా, కేవలం ఆ సర్వేశ్వరుణ్ని స్మరించడం — అదే పరమ భక్తి.
భక్తి అంటే కోరికలు కోరడం కాదు…
భక్తి అంటే మనసును సమర్పించడం.
భక్తి యొక్క అసలు స్వరూపం
భక్తి అనేది లావాదేవీ కాదు — అది సంబంధం.
ఆ సంబంధంలో ఆశలు, లాభనష్టాలు ఉండవు… కేవలం విశ్వాసం, ప్రేమ మాత్రమే ఉంటాయి.
- శ్రీరాముడిపై హనుమంతుడుకు ఉన్నది భక్తి
- పరమశివుడిపై నందీశ్వరుడుకు ఉన్నది భక్తి
- గురువుపై శిష్యునికి ఉండేది భక్తి
ఈ భక్తి లో స్వార్థం లేదు… కేవలం సమర్పణ మాత్రమే ఉంది.
భక్తి vs కోరికలు
ఈ కాలంలో చాలా మంది భక్తి అంటే దేవాలయానికి వెళ్లి కోర్కెల జాబితా చెప్పడమే అని భావిస్తున్నారు.
కానీ నిజంగా ఆలోచిస్తే…
సర్వాంతర్యామి అయిన భగవంతుడికి మన అవసరాలు తెలియవా?
మన గతం, వర్తమానం, భవిష్యత్తు అన్నింటినీ సృష్టించిన ఆ దేవదేవుడికి
“ఇది కావాలి, అది కావాలి” అని చెప్పడం అవసరమా?
అలా కోరడం కంటే, ఆయన చిత్తానికి మనల్ని మనం అర్పించుకోవడమే గొప్పది.
శ్రద్ధ మరియు విశ్వాసం
శ్రద్ధ అంటే తిరుగులేని నమ్మకం.
భగవంతుడిపై లేదా మనం నమ్మిన గురువుపై అచంచల విశ్వాసం కలిగి ఉండటం.
- వారు చూపిన మార్గాన్ని అనుసరించడం
- వారి మాటను శిరసావహించడం
- ఫలితాల గురించి ఆలోచించకుండా ముందుకు సాగడం
ఇదే నిజమైన భక్తుడి లక్షణం.
సామాన్యుడికి, భక్తుడికి మధ్య తేడా ఇక్కడే తెలుస్తుంది.
భగవంతుని ప్రేమ
మాతృవాత్సల్యం లాంటి భగవంతుడి ప్రేమ ఎప్పుడూ మనపై కురుస్తూనే ఉంటుంది.
మనము కోరినా, కోరకపోయినా ఆయన కృప మన వెంట ఉంటుంది.
మన పని ఏమిటంటే…
ఆ ప్రేమను అర్థం చేసుకోవడం, అనుభవించడం.
Comments
Post a Comment